Urodził się 3 lutego 1897 r. w Miłosławiu. Był synem Walentego i Marianny z domu Całowiak. Z zawodu murarz. Brał udział w Powstaniu Wielkopolskim 1918-1919, przeszedł cały szlak bojowy w 1 kompanii średzkiej. W latach trzydziestych wybudował w Środzie duży dom z myślą o swoich synach.

Po wybuchu II wojny światowej, 8 grudnia 1939 r. wyeksmitowany przez hitlerowców ze Środy. Wywieziony z małżonką Leokadią do Parysowa w Generalnej Guberni. Tam przeżył całą wojnę. W Parysowie zmarł jeden z jego synów, Zbigniew. Po wojnie Kazimierz Prymas twierdził, że syn padł ofiarą eksperymentów medycznych, jakie prowadzili na nim hitlerowcy we Wrześni. Syn dotarł bowiem do Parysowa znacznie później niż rodzice, był wówczas w bardzo złym stanie zdrowia. Co stało się z drugim synem Kazimierz Prymas długo nie wiedział.

Kiedy po wojnie wrócił do Środy rozpoczął jego poszukiwania. Dopiero w 1973 r. otrzymał z Czerwonego Krzyża z Genewy wiadomość, że syn Zdzisław zmarł 8 marca 1945 r. w hitlerowskim obozie koncentracyjnym w Flossenburgu. Stało się to zaledwie na kilka dni przed zajęciem obozu przez wojska alianckie.

Po wojnie Kazimierz Prymas pracował jako murarz. Do pracy dojeżdżał do Poznania. Zmarł 23 grudnia 1979 r. w Środzie Wlkp. Jest pochowany w Kwaterze Powstańców Wielkopolskich w Środzie Wlkp. Odznaczony między innymi: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Walecznych i Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym.

(autorki wspomnienia Jadwiga Franczak, Jadwiga Król)