Urodził się 23 lipca 1887 r. w Książu. Był synem Michała i Anny z domu Opalińskiej. Miał jeszcze dwóch braci: Michała i Wacława oraz siostrę Antoninę. Brat Wacław zginął w czasie I wojny światowej na froncie. Brał udział w bitwie pod Verdun i po powrocie z przepustki zginął w nieznanym rodzinie miejscu.

Ludwik Świtalski chodził do szkoły powszechnej, którą ukończył w 1901 r. Po ukończeniu szkoły pobierał nauki w branży piekarskiej, najpierw w Książu, a następnie w małym miasteczku, prawdopodobnie w Westfalii. Tam też nabył uprawnień jako piekarz i cukiernik. Po wybuchu I wojny światowej został w 1915 r. wcielony do wojska niemieckiego, w którym służył do 1918 r.

Po powrocie do domu wstąpił do Rady Ludowej, w której działał do 15 stycznia 1919 r. Później w Śremie wstąpił do kompanii śremskiej, z którą wyjechał do Leszna. Tam brał udział w walkach pod Kąkolewem i pod Pawłowicami. 30 kwietnia 1919 r. został ze względu na zły stan zdrowia (zaszłości związane z I wojną światową) zwolniony z WP. Za zarobione podczas pobytu w Westfalii pieniądze, kupił kamienicę w Książu, w której urządził piekarnię wraz ze sklepem i do 1934 r. pracował wraz ze swoją żoną Marią i wspólnikiem jako piekarz-cukiernik.

W roku 1934 zachorował i nie mógł już pracować. Jego wspólnik źle zarządzał majątkiem i aby ratować to, co jeszcze zostało, Ludwik sprzedał kamienicę w Książu i przeniósł się z rodziną do Środy. Tam kupił kamienicę przy obecnej ul. ks. Kegla 8 i mieszkał w niej od 3 sierpnia 1936 r. do śmierci. Po wkroczeniu wojsk niemieckich do miasta został zmuszony do zamieszkania w 2 pokoikach swojej kamienicy. Pracował wtedy jako cieśla u okolicznych mieszkańców pochodzenia niemieckiego. Często chorował i nie mógł w związku z tym podjąć stałej pracy po wojnie. Zajmował się hodowlą trzody chlewnej i uprawą ogrodu.

26 lipca 1921 r. zawarł związek małżeński z Marią z domu Kortz. Z małżeństwa tego urodziły się dwie córki: Bronisławę zam. Przybylską – urzędniczkę Starostwa Miejskiego, a następnie Urzędu Miasta i Gminy Środa Wielkopolska – i Teresę zam. Giżewską – magister historii, która pracowała w szkołach średnich i podstawowych woj. poznańskiego.

Zmarł 15 września 1969 r. w Środzie Wlkp. Był odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym i Odznaką Pamiątkową Wojsk Wielkopolskich.

 (autorka wspomnienia Anna Przybylska)