Podporucznik Wojska Polskiego. Urodził się 19 listopada 1893 r. w Ławicy, pow. poznański. Był synem Wawrzyńca i Agnieszki z domu Kubiak. Skończył 6 klas gimnazjalnych. 5 listopada 1914 r. został wcielony do armii niemieckiej do batalionu zaopatrzeniowego 47 pułku piechoty jako szeregowy, gdzie pełnił służbę do 17 marca 1915 r. Od 18 marca 1915 r. do 28 lutego 1917 r. był dowódcą sekcji w 47 pp. Został skierowany do Szkoły Miotaczy Min. Po szkoleniu skierowany powtórnie do 47 pp jako dowódca baterii w oddziale Miotaczy Min. Od 17 kwietnia do 1 czerwca 1918 r. z powodu ran przebywał w szpitalu, a następnie został pisarzem w baonie zaopatrzenia 47 pp. Służbę pełnił do 11 listopada 1918 r., tj. do zakończenia działań wojennych.

28 grudnia 1918 r. w stopniu starszego strzelca wstąpił w szeregi 1 kompanii średzkiej pod dowództwem Alfreda Milewskiego jako ochotnik i razem z kompanią wyrusza do Poznania. Kompania otrzymała zadanie obsadzenia ul. Półwiejskiej od strony Błoni Wildeckich, na odcinku Brama Wildecka – Górna Wilda – Planty do Bramy Rycerskiej. Po przegrupowaniu otrzymał zadanie obsadzenia Poczty Głównej. Od 2 do 4 stycznia 1919 r. 1 kompania średzka broniła ul. Bukowskiej i Grunwaldzkiej oraz odcinka Zeylanda – Głogowska do skrzyżowania z ul. Matejki. 4 stycznia 1919 r. wyruszył z 1 kompanią średzką przez Cytadelę – Naramowice – Radojewo do Biedruska. 15 stycznia 1919 r. 1 kompania średzka została skierowana na zachodni odcinek frontu, gdzie została rozlokowana w miejscowości Nowa Wieś od strony Zbąszynia. W składzie 3 Batalionu Grupy Zachodniej razem z kompanią opalenicką obsadzała od wsi Sefanowo do wsi Perzyny wschodni brzeg jeziora Zbąszyńskiego Następnie broniła przejścia między jeziorami Zbąszyńskim i Góreckim w Nowej Wsi Zbąskiej.

22 lutego 1919 r. 1 kompania średzka zostaje przemianowana na 9 kompanię w składzie 56 pp. Andrzej Woszak, awansowany do stopnia starszego sierżanta, pełnił funkcję w 56 pp. 20 marca 1920 r. został skierowany na kurs do Wielkopolskiej Szkoły Podchorążych Piechoty, która ukończył 13 sierpnia 1920 r. w stopniu podchorążego. 14 sierpnia 1920 r. został przeniesiony do 16 pp, gdzie pełnił funkcję dowódcy kompanii do 30 listopada 1920 r. 1 grudnia 1920 r. został przeniesiony w szeregi 34 pp na stanowisko dowódcy kompanii. 5 stycznia 1921 r. został awansowany do stopnia podporucznika. Służbę w 34 pp zakończył 15 marca 1921 r.

W czasie pokoju pozostał w czynnej służbie w składzie 35 pp w okresie od 16 marca do 20 czerwca 1921 r. Następnie został przeniesiony do sztabu 9 Dywizji Piechoty, gdzie w okresie od 21 czerwca do 18 lipieca 1921 r. organizował kompanię szkolną. 19 lipca 1921 r. wrócił do 34 pp i służbę tam pełnił do 18 maja 1922 r., czyli do dnia przeniesienia do rezerwy.

W latach 1924-1930 r. jako oficer rezerwy powołany był na ćwiczenia do 70 pp i 69 pp, gdzie ukończył kurs aplikacyjny. W cywilu pracował jako kontroler sanitarny w Środzie. Był członkiem Towarzystwa Uczestników Powstania Wielkopolskiego w Środzie. Udzielał się w Społecznym Komitecie Budowy Kwatery Powstańczej w Środzie Wlkp. Później prowadził zakład jubilersko-zegarmistrzowski.

Zmarł bezpotomnie 25 grudnia 1935 r. Spoczywa w Kwaterze Powstańców Wielkopolskich w Środzie Wlkp. Jego nazwisko figuruje na tablicy pamiątkowej „Powstańcy Wielkopolscy 1918-1919”, odsłoniętej w 2005 r. przy Kwaterze Powstańców w Środzie. Za zasługi w czasie walk niepodległościowych został odznaczony: Krzyżem Walecznych, Medalem Niepodległości, Srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem Pamiątkowym Za Wojnę 1918-1921, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.

(autor wspomnienia Remigiusz Nowak)