Urodzony 2 stycznia 1898 r. w Markowicach, pow. Środa. Był synem Marcina i Józefy z Rozmiarków. Ojciec był gospodarzem. Po ukończeniu szkoły powszechnej, od 14 roku życia, pracował jako robotnik rolny, a w 1914 r. podjął pracę listonosza w Pławcach. 14 listopada 1916 r. został wcielony do armii pruskiej i pełnił służbę w 47 pułku piechoty w Śremie. W maju 1917 r. skierowany na front zachodni, gdzie brał udział w walkach we Flandrii, na linii Zygfryda i nad Sommą. 23 marca 1918 r. został ranny i po odbytym leczeniu w szpitalu wojskowym w Starogardzie został odesłany do batalionu zapasowego w Poznaniu na Jeżycach. 18 maja 1918 r. otrzymał pruski Krzyż Żelazny 2 kl.

Zdemobilizowany 1 grudnia 1918 r. wrócił do Markowic. 28 grudnia 1918 r. jako ochotnik został wcielony w stopniu szeregowego do 1 kompanii 1 Pułku Strzelców Wielkopolskich i brał udział w walkach o oswobodzenie Poznania pod dowództwem por. Winieckiego. W lutym 1919 r. brał udział w walkach na froncie północnym pod dowództwem por. Śliwińskiego. Ranny w potyczce pod Józefinką, leczony najpierw w szpitalu polowym w Szubinie, później w szpitalu Przemienienia Pańskiego w Poznaniu. Po wyleczeniu skierowany do kompanii ozdrowieńców 10 Pułku Strzelców Wielkopolskich na Jeżycach. 1 września 1919 r. zwolniony ze służby jako inwalida wojenny.

Zmobilizowany ponownie 1 marca 1920 r. został wcielony do 61 pp w Gnieźnie, gdzie pełnił służbę w koszarach. Zwolniony ze służby 29 lipca 1921 r.

Nie mogąc znaleźć pracy w kraju, w styczniu 1926 r. wyemigrował najpierw do Francji, gdzie przez kilka miesięcy pracował w kopalni rudy żelaza, a następnie do Belgii, gdzie przez 32 lata pracował w kopalni węgla kamiennego w Eisden St. Borbe, w Limburgit.

W czasie II wojny światowej uczestniczył w belgijskim ruchu oporu. Z dniem 31 stycznia 1958 r. przeszedł na emeryturę. Od 31 października 1938 r. był członkiem Związku Powstańców Wielkopolskich, koło Belgia. Pracował także społecznie w innych organizacjach polonijnych jak: Teatr Amatorski Pochodnia, Koło Byłych Powstańców i Wojskowych, oddział Polskiego Czerwonego Krzyża. Rodziny nie założył.

Do Polski wrócił w 1972 r. i zamieszkał w Pławcach. Uchwałą Rady Państwa z 13 maja 1974 r. mianowany został na stopień podporucznika WP.

Zmarł 10 listopada 1976 r. Pochowany na Kwaterze Powstańców Wielkopolskich na cmentarzu parafialnym w Środzie Wlkp. Jego nazwisko figuruje na tablicy pamiątkowej „Powstańcy Wielkopolscy 1918-1919”, odsłoniętej w 2005 r. w Kwaterze Powstańców Wielkopolskich w Środzie.

Za udział w Powstaniu Wielkopolskim został odznaczony Medalem Niepodległości, Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym (1960), Medalem Pamiątkowym Za Wojnę 1918-1921. Za pracę zawodową i działalność konspiracyjną podczas II wojny światowej otrzymał odznaczenia zagraniczne: Medaille de la Resistance (1952), Medaille Commemorative de la Guerre 1940-1945 (1952) oraz Order Pracy 2 klasy Ministra Pracy i Spraw Socjalnych Królestwa Belgii (1952).

(autor wspomnienia Władysław Chałupka)