Urodził się 29 września 1900 r. w Środzie Wlkp., był synem Jana Doktorczyka i Antoniny z domu Pawlak. Dzieciństwo i młodość spędził w rodzinnym domu w Środzie przy ul. Księdza Kegla 1. Był najstarszym z ośmiorga rodzeństwa. Do powstania przystąpił jako osiemnastoletni młodzieniec.

Służył w szeregach 3 kompanii średzkiej, później 18 pułku artylerii ciężkiej. Kompania wyruszyła na front 4 lutego 1919 r., tocząc ciężkie walki na froncie północnym na odcinku Nakło.

27 stycznia 1928 r. zawarł związek małżeński z Marią Grześkowiak, mieszkanką Orzeszkowa i tam zamieszkał. Maria i Franciszek Doktorczyk całe wspólne życie związali z Orzeszkowem w gminie Dominowo. Z wykształcenia i zamiłowania był rzeźnikiem.

W czasie II wojny światowej prowadził warsztat rzeźnicki i sklep. Także po wojnie do 1968 r. zajmował się rzeźnictwem jak również prowadzeniem niewielkiego gospodarstwa. Franciszek Doktorczyk spotykał się z byłymi uczestnikami Powstania Wielkopolskiego, m. in. w domu Stanisława Machajewskiego w Środzie.

Franciszek Doktorczyk cieszył się zaufaniem i był szanowanym mieszkańcem gminy. Zapraszano go do szkoły podstawowej w Dominowie na spotkania rocznicowe, związane z Powstaniem Wielkopolskim i innymi uroczystościami szkolnymi.

Zmarł 17 września 1975 r. w Orzeszkowie, spoczywa zgodnie z jego wolą w Kwaterze Powstańców Wielkopolskich w Środzie. Żona Maria zmarła 29 października 1979 r. w Orzeszkowie i spoczywa na cmentarzu w Gieczu. Zmarli bezpotomnie. Jego nazwisko figuruje na tablicy pamiątkowej „Powstańcy Wielkopolscy 1918-1919”, odsłoniętej w 2005 r. w Kwaterze Powstańców w Środzie.

(autorka wspomnienia Mieczysława Odolanowska)