Urodził się 7 października 1899 r. w Środzie Wlkp, jako syn dorożkarza Edmunda, który jako jeden z pierwszych posiadał w Środzie autobus. Z zawodu był ślusarzem, kierowcą-mechanikiem. Chodził do szkoły niemieckiej. Języka polskiego jako chłopiec uczył się w organizacji skautowej. Następnie powołano go do armii niemieckiej i brał udział w I wojnie światowej.

Kiedy przyjechał do domu na urlop, wybuchło Powstanie Wielkopolskie, do którego zgłosił się jako ochotnik. Zdobywał Pocztę Główną w Poznaniu, brał również udział w walkach pod Szubinem. Związek małżeński zawarł z Franciszką z domu Ochotną (1904-1977). Z tego związku urodził się syn Zdzisław (ur. 1942), z zawodu hydrotechnik.

W latach 1939-1945 trafił do obozu. Niemcy potraktowali go jako dezertera i wywieźli go do Austrii. Później został zatrudniony jako kierowca dra Frausa Reigera, który był weterynarzem na trzy powiaty.

Po 1945 r. nie udzielał się społecznie i nie należał do ZBoWiDu. Pracował w zakładzie transportowym do emerytury, jako kierowca. Zmarł 1 czerwca 1981 r. w Środzie Wlkp. i spoczywa w Kwaterze Powstańców. Jego nazwisko figuruje na tablicy pamiątkowej „Powstańcy Wielkopolscy 1918-1919”, odsłoniętej w Kwaterze Powstańców Wielkopolskich na cmentarzu w Środzie Wlkp. w 2005 r. Był odznaczony: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1972) i Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym (1966).

(autor wspomnienia Zdzisław Kuliński)