Urodził się 26 czerwca 1901 r. w Nietrzanowie, pow. Środa. W połowie lutego 1919 r. został powołany w skład 4 kompanii powstańczej Batalionu Średzkiego. Pod dowództwem aspiranta oficerskiego Ignacego Nowaka 4 kompania skierowana została na front północny Powstania Wielkopolskiego, w rejon Kcyni i obsadziła pododcinek Ludwikowo-Paterek, trwając na nim aż do zakończenia działań zbrojnych, tj. do 18 lutego 1919 r.

Po zakończonych działaniach powstańczych 4 kompania weszła w skład początkowo 8 Pułku Strzelców Wielkopolskich, a następnie 62  pułku piechoty. Po przeszkoleniu w Bydgoszczy trafił na front wschodni w rejon Berezyny, walczył także na Litwie.

Od 1931 r. mieszkał w Środzie. W 1939 r. zmobilizowany trafił do batalionu wartowniczego w Gnieźnie i walczył na froncie w okolicach Warszawy. Po wojnie, aż do emerytury pracował w PKP. Żonaty, w związku małżeńskim przeżył 63 lata, miał czworo dzieci, doczekał się trojga wnuków, czworga prawnuków i jednego praprawnuka. Odznaczony Krzyżem Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym, Medalem Za Warszawę, Medalem Za Udział w Wojnie Obronnej 1939, odznaką Za Zasługi w Rozwoju Województwa Poznańskiego.

W 80-tą rocznicę wybuchu Powstania Wielkopolskiego otrzymał z rąk premiera Rzeczypospolitej pamiątkową szablę. 10 listopada 2000 r. otrzymał z rąk burmistrza Mieczysława Jackowa medal „Ad valorem” przyznany przez Radę Miejską w Środzie Wlkp. Zmarł 1 stycznia 2001 r. w Środzie Wlkp., pochowany na Kwaterze Powstańców Wielkopolskich 4 stycznia 2001 r. jako ostatni ze średzkich powstańców. Jego nazwisko figuruje na tablicy pamiątkowej „Powstańcy Wielkopolscy 1918-1919”, odsłoniętej na Kwaterze Powstańców Wielkopolskich w 2005 r.

(autorzy wspomnienia Maria Mielcarzewicz, Remigiusz Nowak)