Urodził się 6 czerwca 1896 r. w Kobylnicy, pow. Poznań. Syn Andrzeja i Anny z domu Bukowskiej. Ukończył 7 klas szkoły powszechnej. Do armii niemieckiej został powołany 21 września 1915 r. i służył w niej do 9 stycznia 1919 r. W czasie służby w niemieckim wojsku został trzykrotnie ranny. Na skutek ostatniej rany został uznany w 50% niezdolnym do dalszej służby i pracy. Po niezupełnym wyleczeniu powrócił do Środy. Za walkę po stronie niemieckiej został odznaczony Żelaznym Krzyżem 2. klasy.

Mimo, że był inwalidą I wojny światowej, następnego dnia po powrocie wstąpił jako ochotnik do 3 kompanii Batalionu Średzkiego. Jako kapral brał czynny udział we wszystkich walkach na froncie północnym. Walczył pod Mieczkowem, Lipami, Nowym Dworem, Zamczyskiem, Paterkiem, Stróżewem i innych miejscowościach pod Chodzieżą. Odznaczał się osobistą odwagą i swoim zachowaniem dawał wzór dla całej kompani. Służbę pełnił aż do zlikwidowania 3 kompani Batalionu Średzkiego i później 7 kompani 8 Pułku Strzelców Wielkopolskich, czyli do 9 sierpnia 1919 r. Po demobilizacji od 1919 do 1939 r. pracował na kolei w Środzie.

W okresie II wojny światowej przebywał w Środzie. Od 1945 r. do dnia przejścia na emeryturę w 1971 r. pracował w dalszym ciągu na kolei, jako zawiadowca stacji w Środzie. Związek małżeński zawarł z Kazimierą Sobkowiak. Z tego związku urodziło się czworo dzieci: Feliks, Maria, Jan i Józef.

31 grudnia1958 r. odznaczony został Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym, a 18 grudnia 1968 r. – Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Ponadto otrzymał odznakę honorową Zasłużony Działacz Związku Inwalidów Wojennych, którego był członkiem. Mimo tego, że był inwalidą wojennym, był społecznie aktywny. Należał do ZBoWiD, był członkiem zwyczajnym Ogólnego Związku Podoficerów Rezerwy Rzeczypospolitej Polskiej. Był radnym Miejskiej Rady Narodowej.

Jan Frąckowiak zmarł 5 marca 1975 r. i pochowany został na Kwaterze Powstańców średzkiego cmentarza. Jego nazwisko figuruje na tablicy pamiątkowej „Powstańcy Wielkopolscy1918-1919”, odsłoniętej w 2005 r. na Kwaterze Powstańców w Środzie Wlkp.

(autorki wspomnienia Aleksandra Stanisławska, Maria Kamińska)

← Wróć