Urodził się 29 kwietnia 1898 r. w Bolesławowie (pow. Gniezno), w rodzinie chłopskiej jako syn Tomasza i Antoniny z domu Gackiej. Uczęszczając do szkoły powszechnej, brał udział w strajku dzieci walczących o polską mowę w szkole. Po ukończeniu szkoły pracował w gospodarstwie rolnym rodziców. Był członkiem Stowarzyszenia Młodzieży Katolickiej.

W 1916 r. został wcielony do armii niemieckiej i wysłany na front francuski. Na wieść o tworzącym się we Francji Wojsku Polskim, próbował się przedostać w jego szeregi. Wszelkie próby zostały udaremnione. 29 kwietnia 1918 r. został ranny. Szpital opuścił jako niezdolny do czynnej służby wojskowej. Został skierowany do garnizonu w Inowrocławiu.

Do domu wrócił 18 grudnia 1918 r. by zaraz dołączyć do tworzącej się w Pawłowie tajnej organizacji wojskowej pod nazwą „Straż Ludowa”. Kiedy w nocy z 27/28 grudnia 1918 r. w kościele w Pawłowie zabiły dzwony na znak rozpoczęcia Powstania Wielkopolskiego, przystąpił do oddziału. Jeszcze tej nocy oddział opanował następujące wsie: Baranowo, Pierzyska i Gębarzewo rozbrajając Niemców i ustanawiając polskie władze. Po zdobyciu Gniezna i Zdziechowy zgłosił się do Wojska Polskiego, lecz ze względu na stopień inwalidztwa pierwotnie został odrzucony. Ponowna próba okazała się skuteczna i został wcielony do 1 Pułku Strzelców Wielkopolskich, gdzie służył od 5 lutego 1919 do 20 czerwca 1921 r.

Po powrocie do domu ukończył Szkołę Rolniczą w Witkowie i kurs handlowy, by następnie odbyć praktykę jako pomocnik zarządcy, a później objął to stanowisko w majątku Wapno (pow. Wągrowiec). Od 1937 r. do rozpoczęcia II wojny światowej pracował jako instruktor przysposobienia rolniczego, ucząc młodzież chłopską rolnictwa. W 1937 r. zawarł związek małżeński ze Stefanią Pastecką

Bojąc się aresztowania na początku 1939 r., uciekł wraz z żoną na wschód. Początkowo mieszkał w Terespolu, ale zmieniająca się sytuacja na froncie wschodnim spowodowała, że przeniósł się z rodziną do Marianki koło Mińska Mazowieckiego. Wkrótce dołączył do nich teść Jana – Ludwik Piasecki (również Powstaniec, poszukiwany przez Gestapo). Po oswobodzeniu Mińska Mazowieckiego rozpoczął pracę w Powiatowym Biurze Rolnym, marząc jednocześnie o powrocie w rodzinne strony.

Wybór padł na Środę, gdzie od 1945 do 1963 r. pracował w Powiatowej Radzie Narodowej, jako instruktor rolny i geodeta. W 1964 r. przeszedł na emeryturę. Mając dużo wolnego czasu, poświęcił się swojej wielkiej pasji, jaką było pszczelarstwo. Pszczoły hodował, jak mówił, od zawsze. Lubił wśród nich przebywać, obserwować ich zwyczaje, a w zimowe wieczory, siedząc w fotelu i paląc fajkę, pięknie o nich opowiadać.

Zmarł nagle, bo 27 czerwca 1973 r. w Środzie Wlkp. Spoczywa na kwaterze Powstańców Wielkopolskich w Środzie. Jego nazwisko figuruje na tablicy pamiątkowej „Powstańcy Wielkopolscy 1918/1919”, odsłoniętej w 2005 r. w Kwaterze Powstańców Wielkopolskich. Był odznaczony: Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym, Medalem Pamiątkowym Za Wojnę 1918-1921.

(autorka wspomnienia Zuzanna Artyszuk)