Urodzony 9 lutego 1894 r. w Markowicach, pow. Środa Wlkp. Był synem Marcina i Józefy z Rozmiarków. Ojciec był gospodarzem. Po ukończeni szkoły powszechnej wyjechał do Niemiec, pracował jako górnik. Brak wiadomości o jego losach w czasie I wojny światowej.

Brał udział w Powstaniu Wielkopolskim w stopniu kaprala w 5 kompanii 2 baonu 10 Pułku Strzelców Wielkopolskich. W 1919 r. brał udział w walkach na froncie północnym.

Poległ 1 kwietnia 1919 r. w Paterku, pod Nakłem nad Notecią, w czasie pełnienia służby na posterunku. Okrążeni przez Niemców w nocy, obrzuceni granatami obrońcy posterunku, zginęli. Pomoc, która nadeszła za późno, znalazła zmasakrowane 18 ranami zwłoki Józefa Chałupki. Wraz z innymi poległymi w czasie działań powstańczych, pochowany został na cmentarzu parafialnym w Środzie (historia 10 Pułku Strzelców Wielkopolskich podaje, że zwłoki pochowano na cmentarzu w Kcyni).

11 sierpnia 1935 r., w piętnastą rocznicę Bitwy Warszawskiej, odbyła się w Środzie uroczysta ekshumacja zwłok Józefa Chałupki na Kwaterę Powstańców pod odsłonięty tego dnia pomnik. Uroczystość ta miała niezwykłą oprawę, o czym pisał Dziennik Poznański z 13 sierpnia 1935 r. Matka powstańca – Józefa – 1 grudnia 1919 r. została odznaczona przez gen. Józefa Dowbora-Muśnickiego Odznaką Pamiątkową Wielkopolska Matkom Poległych z numerem patentu 51.

Józef Chałupka nie założył rodziny. Jego nazwisko figuruje na tablicy pamiątkowej „Powstańcy Wielkopolscy 1918-1919”, odsłoniętej w 2005 r. w Kwaterze Powstańców w Środzie Wlkp.

(autor wspomnienia Władysław Chałupka)