Urodził się 4 marca 1891 r. w Gułtowach, pow. Środa. Syn Damiana i Jadwigi z domu Jaśkowiak. Rodzina przeprowadziła się w roku 1896 do Środy. Kazimierz Mausch ukończył siedmioklasową szkołę powszechną w Środzie. Po jej ukończeniu uczył się zawodu jako ślusarz mechanik w fabryce maszyn firmy Ignacy Dekowski i Spółka w Środzie.

Po ukończeniu nauki zawodu nadal pracował w fabryce jako pomocnik. Potem dwukrotnie wyjeżdżał do pracy w hutach do Niemiec i Francji. Jako młody człowiek w czasach zaborów był członkiem różnych związków i towarzystw polskich, które krzepiły ducha narodowego, miedzy innymi był członkiem Towarzystwa Młodzieży Katolickiej.

5 sierpnia 1914 r. został przymusowo wcielony do armii niemieckiej. Od sierpnia 1915 do grudnia 1918 r. przebywał na froncie wschodnim z 5 Pułkiem Artylerii Ciężkiej. Do armii polskiej wstąpił jako ochotnik 3 stycznia 1919 r. do 2 kompanii baonu średzkiego, a następnie 5 maja 1919 r. wstąpił do baonu lwowskiego. Walczył pod Szubinem, Rynarzewem, Brześciem Litewskim, Baranowiczach, Stochodem. Został odznaczony Pamiątkowym Krzyżem Z.T.U.P. Wlkp. 1918-1919 oraz Krzyżem nadanym przez Radę Ludową Miasta Poznania.

Zmarł przedwcześnie 15 kwietnia 1927 r. Pozostawił ciężarną żonę Józefę z domu Sokołowską oraz dzieci: Janinę (ur. 1921) i Mieczysława (ur. 1923). Już po śmierci Kazimierza – 29 maja 1927 r. – urodził się syn Jan.

Nazwisko Kazimierza Mauscha umieszczone jest na tablicy pamiątkowej „Powstańcy Wielkopolscy 1918-1919”, odsłoniętej w 2005 r. Ekshumowany z Cmentarza Parafialnego w Środzie na Kwaterę Powstańców Wielkopolskich w 2006 r.

(autor wspomnienia Mieczysław Szymanowski)