Urodził się 27 lutego 1894 r. w Środzie. Był synem Piotra i Magdaleny z domu Waligóry. Do szkoły uczęszczał w Środzie przez 6 lat. W latach 1906-1907 brał udział w strajku szkolnym przeciwko nauczaniu religii w języku niemieckim. Za karę przedłużono mu obowiązek szkolny o rok. 1 kwietnia 1911 r. wstąpił w naukę zawodu ciesielstwa w przedsiębiorstwie Telesfora Schmidta w Środzie. Nauka trwała do 1 października 1914 r.

10 listopada 1914 r. wcielony został do wojska niemieckiego, służył w 5 pułku artylerii konnej w Głogowie. 4 sierpnia 1915 r. wysłany został na front wschodni i walczył m. in. pod Bobrujskiem i Pińskiem. 9 marca 1918 r. przeniesiony do Francji, walczył pod Ober-Elzac we Flandrii. 22. grudnia 1918 r. został zwolniony z wojska do rezerwy.

4 stycznia 1919 r. wstąpił jako ochotnik do 2 kompanii średzkiej pod dowództwem majora Pośpieszalskiego. 19 lutego 1919 r. skierowany w Biedrusku do artylerii konnej. Walczył pod Szubinem, Kołaczkowem, Rynarzewem. Po reorganizacji Wojsk Wielkopolskich służył w 3 baterii 7 dywizjonu artylerii konnej, później w 16 Pułku Ułanów Wielkopolskich pod dowództwem kapitana Dembińskiego i kapitana Bogdańskiego.

W lutym 1920 r. skierowany na wschodnie granice Polski. W marcu 1920 r. wyruszył na front bolszewicki. Brał udział w walkach pod Koziatynem, Równem, Rokitnem, Kowalówkiem, Kamieńcem. 16 czerwca 1920 r. zwolniony do rezerwy. Służył w stopniu bombardiera. W okresie międzywojennym był członkiem Związku Weteranów Powstań Narodowych 1914-1919. Wniosek złożony do Komitetu Krzyża i Medalu Niepodległości o nadanie odznaczenia niepodległościowego został na posiedzeniu tego Komitetu 12 czerwca 1935 r. odrzucony.

W 1923 r. zawarł związek małżeński z Marią z domu Gałązką (1900-1928). Ze związku tego urodziły się dzieci: Zofia (ur. 1924) technika ekonomista, Hieronim (ur. 1925) inżynier architekt i Ludwika (ur. 1927) pracowniczka administracyjna. W 1930 r. zawarł drugi związek małżeński z Józefą z domu Lis (1899-1962). Z tego małżeństwa urodziły się dzieci: Bronisław (ur. 1931) ogrodnik, Daniela (ur. 1932) krawcowa i Helena (ur. 1938) technika ekonomista.

Był odznaczony: Medalem Pamiątkowym Za Wojnę 1918-1921 (1929), Odznaką Za Waleczność Rady Ludowej Miasta Poznania (1919) i pruskim Krzyżem Żelaznym I, I klasy. Zmarł 29 czerwca 1965 r. w Środzie Wlkp. Spoczywa na Kwaterze Powstańców Wielkopolskich w Środzie. Jego nazwisko figuruje na tablicy pamiątkowej „Powstańcy Wielkopolscy 1918-1919”, odsłoniętej w 2005 r przy Kwaterze Powstańców Wielkopolskich w Środzie.

(autorka wspomnienia Maria Mielcarzewicz)