Urodził się 8 listopada 1896 r. w Włostowie, pow. średzki. Był synem Adama i Katarzyny z domu Pawlak. Z zawodu był cieślą. W Powstaniu Wielkopolskim brał udział w szeregach 3 kompanii średzkiej. 8 grudnia 1939 r. Niemcy nakazali jemu i jego rodzinie opuścić mieszkanie i skierowali ich do szkoły podstawowej mieszczącej się przy ul. Lipowej w Środzie, skąd 12 grudnia 1939 r. wysiedleni zostali do Generalnego Gubernatorstwa w miejscowości Przonka, poczta Parysów pow. Garwolin. Tam przebywał z żoną i czwórka dzieci do lutego 1945 r. Pracował na niemieckim majątku jako robotnik.

Po powrocie do Środy w 1945 r. podjął pracę w wyuczonym zawodzie w Rzeźni Średzkiej i Magistracie. Od 1951 r. był członkiem ZBoWiD-u. Zmarł 26 lutego 1959 r. w Środzie, spoczywa w Kwaterze Powstańców w Środzie. Jego nazwisko figuruje na tablicy pamiątkowej „Powstańcy Wielkopolscy 1918-1919”, odsłoniętej w 2005 r.

Żonaty z Kazimierą z domu Foltynowicz, z zawodu krawcową. Żona zmarła 21 kwietnia 1977 r. Dzieci: Witold (24 lutego 1922 – 30 czerwca 1972), urzędnik, uczestnik II wojny światowej; Janusz (21 lipca 1925 – 4 listopada 1982), blacharz; Maria (ur. 6 listopada 1927); Bogdan (1 maja 1934 – 17 kwietnia 2008), tokarz. Był odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym (1957) i Odznaką Grunwaldzką.

(autorka Magdalena Jeziorska)