syn Wojciecha i Antoniny z domu Olejniczak, ur. 10 października 1898 r. w Brodowie powiat średzki. Ojciec był właścicielem gospodarstwa rolnego, a Stanisław miał dwie siostry i pięciu braci. 27 grudnia1918 r. wstąpił do Baonu Średzkiego i brał udział w Powstaniu Wielkopolskim  do 04 lutego 1919 r. W okresie od czerwca1919 r. do czerwca 1920 r. uczestniczył w wojnie przeciwko Niemcom i Rosji sowieckiej. Brał udział w ważniejszych bitwach: Lwów, Leszno, Bobrujsk. Służył w 1 p. strz. wlkp. (później 55 pp.). W okresie od 2 czerwca 1920 r. do 30 sierpnia 1920 r. ranny przebywał w szpitalu w Bobrujsku. Później do 7 marca 1921 r. W. W. Etap 3; następnie od 8 marca do 23 sierpnia 1921 r. w OZU Poznań. W 1924 r. ożenił się, zamieszkał w Murzynowie Leśnym i pracował w gospodarstwie rolnym teścia. W 1933 r. przeprowadził się do Środy Wlkp. i mieszkał tam do śmierci. W czasie II wojny światowej zesłany został na roboty przymusowe do Niemiec i w Bering Selbenhausen przebywał do czerwca 1944 r. Zmarł 14 października 1948 r. i spoczywa na cmentarzu parafialnym w Środzie Wlkp. w kwaterze Powstańców Wielkopolskich. Był odznaczony Odznaką Pamiątkową Wojsk Wielkopolskich. W 1924 r. poślubił Franciszkę Dydymską (1899-1973); z małżeństwa tego urodziło się siedmioro dzieci: Władysława (1924-1999), Kazimierę (ur. 1927), Jana (ur. 1928), Gertrudę (ur. 1932), Joannę (ur. 1933), Zofię (ur. 1937) i Cecylię (ur. 1939).

            Dokumenty i pamiątki rodzinne.

                                                                                                                        Cecylia Główczewska