Urodził się 8 listopada 1896 r. we Włostowie, pow. Środa. Był synem Adama i Katarzyny. Był ułanem 4 szwadronu 1 Pułku Ułanów (późniejszy 15 pułk z Poznania). Poległ 12 stycznia 1919 r. pod Szubinem. Zwłoki z pobojowiska zabrali i pogrzebali Niemcy.

Po walkach koledzy odnaleźli grób i ekshumowali zwłoki. Stwierdzono kilka strzałów, w tym jeden śmiertelny w pierś, pokaleczoną twarz i przestrzelone policzki. Wróg nawet po śmierci pastwił się nad poległym. Kiedy po ekshumacji trumna znalazła się na dworcu w Szubinie, Niemcy zdobyli powtórnie dworzec, trumna została na łasce Niemców, aż do powtórnego zdobycia dworca. Po sprowadzeniu zwłok do Środy, został pochowany 11 lutego 1919 r. na cmentarzu parafialnym w pobliżu kaplicy.

Po zakupieniu miejsca i wybudowaniu Kwatery Powstańców i pomnika 11 sierpnia 1935 r. dokonano ekshumacji, przewieziono zwłoki z cmentarza parafialnego na Kwaterę Powstańców pod Krzyż Powstańczy z wyrytymi słowami: „Dla Ciebie Polsko i dla Twej chwały”. Podczas uroczystości trumna została udekorowana odznakami pułkowymi pułków, w których służył oraz odznakami pułków delegacji pułkowych, a także Krzyżem Naczelnej Rady Ludowej.

Jego nazwisko figuruje na tablicy pamiątkowej „Powstańcy Wielkopolscy 1918-1919”, odsłoniętej w 2005 r. na Kwaterze Powstańców Wielkopolskich w Środzie Wlkp.

(autorka wspomnienia Stefania Jaróżek-Rum)