Urodził się 31 sierpnia 1922 r. w Wituchowie, pow. Międzychód. Jego ojcem był Franciszek – robotnik rolny, a matką Agnieszka z domu Głowacka. W 4 roku życia zmarł jego ojciec, a matka wdowa, która po śmierci ojca porodziła bliźnięta, oddała Stefana na wychowanie do swojej siostry na wieś do Ulejna, pow. Środa. Naukę w rozpoczął w szkole podstawowej w Rusiborzu.
1 kwietnia 1930 r. przeprowadził się do Środy, gdzie ukończył siedem klas szkoły podstawowej w 1936 r.. W 1929 r. matka wyszła ponownie za mąż za robotnika z Cukrowni w Środzie – Wacława Refermata. Po ukończeniu szkoły podstawowej pomagał rodzicom, którzy do czasu okupacji prowadzili sklepik tekstylny i artykułów galanteryjnych w Środzie.
Z dniem 8 października 1938 r. rozpoczął pracę w Zarządzie Miejskim w Środzie w charakterze gońca biurowego, gdzie pracował do czasu wkroczenia wojsk okupacyjnych. Po zajęciu Środy przez okupanta hitlerowskiego, zatrzymany został nadal w pracy jako „polska siła pomocnicza”, gdzie pracował w biurze ewidencji ludności. W roku 1943 wstąpił do wojskowej organizacji podziemnej AK, jako cywil do spraw administracyjnych, za którą przynależność na skutek zdrady został 17 kwietnia 1944 r. aresztowany i osadzony w obozie Żabikowo pod Poznaniem.
23 czerwca 1944 r. przewieziony został do obozu koncentracyjnego Gross Rosen. Następnie przenoszony do kolejnych obozów: Sachsenhausen, Ravensbruck, Dora i Oranienburg. Z tego ostatniego został z pozostałymi więźniami ewakuowany 23 kwietnia 1945 r. i pędzony na zachód, gdzie 2 maja 1945 r. pod miastem Zwierin w Maklenburgi został uwolniony przez wojska amerykańskie. Po dwóch miesiącach odpoczynku, mimo zakazu władz angielskich, 17 lipca 1945 r. wraz z kolegami udał się pieszo przez granice do kraju.
Po przybyciu do Środy i dalszym wypoczynku 1 października 1945 r. pojął pracę w Zarządzie Miejskim w Środzie w charakterze referenta podatkowego, na tym stanowisku pracował do 30 czerwca 1950 r., czyli do czasu powołania go na stanowisko zastępcy kierownika referatu inspekcji w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Środzie.
16 października 1950 r. został kierownikiem tego wydziału. 1 stycznia 1951 r. został powołany na stanowisko kierownika Wydziału Podatków Wiejskich w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Środzie, na którym to stanowisku pracował do czasu reorganizacji aparatu finansowego Prezydium P.R.N w Środzie – do września 1953 r. 28 października 1953 r. powierzono mu obowiązki starszego inspektora podatków wiejskich w Wydziale Finansowym Prezydium P.R.N. w Środzie. Na skutek wymiany kadry kierowniczej aparatu finansowego 1 września 1954 r. przeszedł do aparatu bankowego, gdzie pracował w pionie planistyczno-kredytowym średzkiego oddziału Narodowego Banku Polskiego w charakterze inspektora kredytowego.
Od 1945 r. należał do Polskiego Związku byłych Więźniów Politycznych hitlerowskich więzień i obozów koncentracyjnych Koło Środa, a od 30 września 1949 r. do Związku Bojowników o Wolność i Demokrację Odział Powiatowy w Środzie, gdzie został wybrany na sekretarza Zarządu. W maju 1956 r. został wybrany Prezesem ZBoWiD Oddziału Powiatowego w Środzie i pełnił tę funkcję do śmierci.
W roku 1946 zawarł związek małżeński z córką cieśli Teresą Sobucką ze Środy, z którego to małżeństwa miał pięcioro dzieci: Irenę (ur. 1947), Michała (ur. 1948), Elżbietę (ur. 1949), Pawła (ur. 1950) i Tomasza (ur. 1955). Zmarł 4 sierpnia 1966 r. Na prośbę żyjących powstańców wielkopolskich został pochowany na Kwaterze Powstańców Wielkopolskich na cmentarzu parafialnym w Środzie Wlkp.
(autor wspomnienia Tomasz Pawlicki)