Urodził 30 listopada 1893 r. w Środzie jako syn Maksymiliana i Pelagii z domu Szalczyńskiej. Pochodził z rodziny, której dobra zostały skonfiskowane przez rząd pruski za udział w powstaniu 1848 r. Posiadał wykształcenie zawodowe, był ślusarzem. Jako uczeń brał czynny udział w strajku szkolnym. Później był członkiem Towarzystwa Terminatorów i „Sokoła”, gdzie podtrzymywano ducha patriotycznego wśród starszej młodzieży.

Powołany do armii niemieckiej brał udział w I wojnie światowej. Zdezerterował z armii niemieckiej i po powrocie do Środy jako ochotnik był współorganizatorem Rady Żołnierskiej. Brał udział w Powstaniu Wielkopolskim, a następnie został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień. Zwolniony do rezerwy w stopniu kaprala po służbie w 57 pułku piechoty. Był kawalerem.

W okresie międzywojennym i po II wojnie światowej zajmował się handlem opałem. Cały okres po zakończeniu służby wojskowej aż do śmierci mieszkał w Środzie Wlkp. Za swoją działalność został odznaczony Krzyżem Radę Ludową Miasta Poznania.

Zmarł 21 października 1951 r. w Środzie Wlkp. Spoczywa w Kwaterze Powstańców Wielkopolskich na cmentarzu średzkim, a jego nazwisko zostało umieszczone na tablicy pamiątkowej „Powstańcy Wielkopolscy 1918-1919”, odsłoniętej w 2005 r. w Kwaterze Powstańców Wielkopolskich w Środzie Wlkp.

(autorki wspomnienia Stefania Jaróżek – Run, Maria Sumelka)