Lekarz medycyny, działacz społeczny i niepodległościowy, członek Rady Ludowej w Środzie. Urodził się 23 października 1862 r. w Budzisławiu, pow. Pleszew, w rodzinie rolnika Edwarda i Anny z Piątkowskich Jordanów. Studiował medycynę na Uniwersytecie w Lipsku i Berlinie, gdzie w 1887 r. uzyskał dyplom lekarza. W czasie studiów był stypendystą Towarzystwa Pomocy Naukowych im. Karola Marcinkowskiego dla młodzieży Wielkiego Księstwa Poznańskiego.

Po odbyciu służby wojskowej w armii niemieckiej, osiadł w 1888 r. w Gnieźnie. Przez rok prowadził tam praktykę lekarską. Stąd przeniósł się do Ostrzeszowa (1889-1905). Od 1905 r. do końca życia prowadził wolną praktykę lekarską, jako specjalista chorób kobiecych w Środzie przy Nowym Rynku 1. Ponadto ordynował jako lekarz w szpitalu Domu św. Jana Chrzciciela w Środzie przy Nowym Rynku 4, prowadzonym przez Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo, nazywane Siostrami Szarytkami.

18 grudnia 1907 r. został członkiem Wydziału Lekarskiego Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. W Środzie podjął działalność społeczną i niepodległościową. Należał do Towarzystwa Pomocy Naukowej im. Karola Marcinkowskiego, które założyło czytelnię dla katolickiej szkoły ludowej, kupowało dla dzieci książki oraz utrzymywało stypendystów. Po Ignacym Opielińskim – drugi dyrektor nowego (od 1916) średzkiego szpitala – Zakładu Serca Jezusowego w Środzie przy obecnej ul. Żwirki i Wigóry, należącego do Zgromadzenia Sióstr św. Wincentego a Paulo.

12 listopada 1918 r. został wybrany w skład, przekształconej z tajnego Komitetu Obywatelskiego – Rady Ludowej w Środzie. Działał w jej Komisji Sanitarnej. Uczestniczył w tajnych przygotowaniach do powstania i organizacji oddziałów powstańczych w Środzie. Powołany został na Radcę Zdrowia. Poślubił Jadwigę Laskowską. Miał syna Stanisława (1894-1961) powstańca wielkopolskiego 1918-1919, żołnierza Armii Wielkopolskiej i Wojska Polskiego.

Jeden z najstarszych i najbardziej zasłużonych lekarzy w Środzie. Zmarł w tym mieście, po długiej i ciężkiej chorobie 28 marca 1935 r. w wieku 72 lat. Spoczął na parafialnym cmentarzu. 6 października 2008 r. jego szczątki przeniesiono na Kwaterę Powstańców Wielkopolskich tego cmentarza. Nazwisko Władysława Jordana widnieje na cmentarnej tablicy pamiątkowej „Powstańcy Wielkopolscy 1918-1919”.

(autor wspomnienia Damian Zieliński)